Als kleine jongen is voetbal vaak al wat klok slaat. Je bent immers niet snel van het veld weg te denken en je ouders moeten je echt komen roepen omdat het eten klaar is of omdat het te donker is geworden. Niet anders Fayro in dit verhaal. Een jonge man die niets liever deed dan gaan voetballen. Niet als keeper, maar als spits. Bij de jongeren is het nog vaak zo dat iedereen wel eens in doel gaat staan omdat iedere jongere speler zijn technische vaardigheden als speler moet aanleren. Toch merk je op die manier ook snel wanneer iemand de aanleg heeft om doelman te worden. En zo geschiedde ook. Na slechts 1 wedstrijd stootte Fayro Libiee al door naar het hoogste elftal. Na 2 jaar hard werken ging er enkele deuren open en en kwam hij terecht bij de JO11-1 van Smitshoek terecht.